சாப்பிட மட்டும் இல்லை தட்டு....

    சென்ற வருடம் டெலாவேரில்  என மகள் வீட்டிற்கு சென்றிருந்த போது ஒரு ஓவியக் கண்காட்சிக்குப் போனேன். ஓவியர்கள் அனைவரும் பொழுது போக்குக்காக வரைபவர்கள். அவர்களுக்கென்று சிறிய அமைப்பு ஏற்படுத்திக் கொண்டு அதன் மூலம் இக்கண்காட்சிகளை ஏற்பாடு செய்கிறார்கள். யார் வேண்டுமானாலும் உறுப்பினராகலாம். பெரும்பாலோனோர் மூத்த குடிமக்களே,அதிலும் பெண்கள் அதிகம்.  ஆயில் அல்லது அக்ரிலிக் வர்ண உபயோகமே அதிகம் காணப்பட்டது.

இந்த புலியும் நீர் குடிக்குமா ?

Pastels எனப்படும் வர்ணக் கட்டிகள் உபயோகிப்பதற்கு சுலபமானவை.வர்ணப் பென்சில்கள் போலல்லாது இவற்றில் வர்ண அடர்த்தி அதிகம். கிட்டத்தட்ட ஆயில் வர்ணங்களின் அடர்த்தி கிடைக்கும். பேஸ்டலுக்கு தூரிகைகளின் அவசியம் இல்லை. இதனால் பல இடங்களுக்கும் எளிதாக எடுத்துச் செல்ல முடியும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இதனை போற்றுபவர்கள் கூறும் காரணம் எத்தனை வருடங்கள் ஆனாலும் வர்ணங்கள் மங்காமல் புதுபொலிவுடன் இருக்கும் என்பதுதான்.

இப்படி பல விஷயங்களைப் பற்றி படித்தபின்னர், சரி இதையும் தான் பார்த்து விடுவோமே என்று இருபத்தி நான்கு வர்ணங்கள் உள்ள ஒரு பெட்டியை வாங்கிவந்தேன்.பார்ப்பதற்கு குழந்தைகளுக்கு தரும் plastic crayon போலவே இருந்தது. முதல் முயற்சி ஒரு பஞ்சவர்ணக் கிளி. அதை ஆரம்பித்து விட்டு முழி முழி யென்று முழித்தேன். ஏனெனில் அதில் வர்ணக்கலவைகளை பெறுவதற்கு ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக செய்து கொண்டு போக வேண்டுமாம். அதை ஒரு சாதாரண வரைதாளில் வரைய ஆரம்பித்து விழி பிதுங்கிவிட்டது.வர்ணங்கள் பூசுவதில் சற்று முன் பின் ஆகிவிட்டால் சரி செய்வது மிகக் கடினமாக பட்டது. அளிப்பான் கொண்டு அளித்து விட முயன்றால் தாளுடன் பிடிமானம் அதிகமாகி மேலும் உறுதியாக தாளில் பரவிக் கொண்டது.

பேஸ்டல்களுக்கென்றே தனியாக ஒரு வரைதாள் உண்டு. அது சற்று சுர சுரப்பாக இருக்கும். இதை tooth அல்லது grain என்று கூறுவார்கள். அப்படி இருந்தால்தான் வர்ணத்திற்கு பிடிமானம் இருக்கும்.உதிர்ந்து விழாமல் இருக்குமாம். நான் எப்போதும் படுக்கை வாட்டில் வைத்து வரைவதால் உதிர்ந்து விழும் என்ற கவலை வரவில்லை.:))

எப்படியோ கிளியை (இப்போ கணிணி பிரதி இல்லை. கிடைத்ததும் வலையேற்றுகிறேன் ) ஒரு வழியாக முடித்து பேஸ்டல் வரைதாளை வாங்கி வந்தேன். அதில் அடுத்ததாக ஒரு வரிப்புலியை துவக்கினேன்.

இதில் மூன்று வர்ணங்களே பிரதானமாகப் பயன் படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆரஞ்சு,ப்ரௌன் மற்றும் கறுப்பு. இதில் முக்கியமாக வரைய விரும்பியது புலியினுடைய வரிகள், நீரில் காணும் பிரதிபலிப்பு. 2004-ல் வரைந்தது. லேமினேஷன் செய்து கொஞ்சம் மங்கிப் போன படத்தில் இதுவும் ஒண்ணு.

படத்தை முடித்த பிறகு பார்த்த என் பெண் சொன்னது “இதுக்கு தண்ணி குடிக்கிறதுல இண்ட்ரெஸ்ட் இல்ல போலிருக்கே. குடிக்கிற மாதிரி பாசாங்கு பண்ணுது”

உங்களுக்கு என்ன தோணுது?

ப்ளாக் ஈஸ் ப்யூட்டிஃபுல்

கறுப்பை கறுப்பாகத் தீட்டாதே என்பது வலையுலகில் தெரிந்து கொண்ட ஒரு முக்கியமான பாடம். பொதுவாக கறுப்பு வர்ணம் என்று நாம் நினைப்பதை தூரிகைப் பிடித்தவர்கள், பல அடர் வர்ணங்களின் கூட்டுக்கலவையாக பார்க்கச் சொல்லுகின்றனர். இதனால் ஒளிப் பிரிகை அதன் வேறுபடும் அடர்வுகளுக்கு ஏற்ப கறுப்பை சற்று வித்தியாசமாகக் காட்டுகிறது.

கண்ணன் கறுப்பு. ஆனால் அவனை நீல வண்ணக் கண்ணன் என்கிறோம். நம்மூர் ஓவியர்களும் சினிமாக் காரர்களும் அவனுக்கு நல்ல காப்பர் சல்பேட் நீலத்தை பூசி காட்டுவர். மழை மேகம் போன்றவன் என்ற பெயரும் அவனுக்கு உண்டு. ஆப்பிரிக்க இன மக்களின் சில வண்ண படங்களை கவனித்தால் கறுப்பு எப்படி நீலமாகத் தெரிகிறது என்பது புரியும். கீழே இருக்கும் சிம்பன்ஸியை கவனியுங்கள். நான் கற்ற பாடத்தை பின்பற்ற முயன்றிருக்கிறேன்.

சாதாரண வெள்ளை அட்டையில் பேஸ்டல் கட்டிகளைக் கொண்டு தீட்டப்பட்டது.
இதை வேண்டுமென்றே ஸ்மட்ஜ் செய்யாமல் உடலின் ரோமங்கள் எடுப்பாக தெரியும்படி விட்டுவிட்டேன்.

இரு பறவைகள்

இது சாதாரண வரைப் படத் தாளில் நீர் வர்ணத்தால் வரையப்பட்டது. இதை வரைய தேவைப் பட்ட நேரம் சுமார் 15 நிமிடங்கள். தொலைக்காட்சியில் சீன பெயிண்டிங்குகள் பற்றி விளக்கிக் கொண்டிருந்தார் ஒருவர். அவர்களின் மூங்கில் காடுகளையும், இலைகளையும் வரைதலை தூரிகையை எடுக்காமலேயே போட்டு காட்டியதில் அசந்து போய் அவசர அவசரமாக நானும் ஒரு காலண்டரில் இருந்த படத்தை போட்டு பார்த்ததன் விளைவு. இதை பென்சிலில் வரைந்து கொள்ளாமலே நேரடியாக வரைந்ததும் மிக குறுகிய நேரத்திலே செய்ததும் சிறப்பு அம்சம்.

இத்தகைய படங்களில் perfection ஐ எதிர்பார்க்கக் கூடாது என்பதாகவும், பெரும் கலாவிதர்கள் இம்முறையை on-the-spot notes போல உபயோகிப்பார்கள் என்றும் பின்னர் அறிந்து கொண்டேன்

ஏனோ இதைத் தொடர்ந்து பின்னர் இதே முறையில் வரையவில்லை. :((

முதல் வணக்கம்

ஐந்து கரத்தனை ஆனை முகத்தனை
இந்தின் இளம் பிறை போலும் எயிற்றனை
நந்தி மகன் தனை ஞானக் கொழுந்தனை
புந்தியில் வைத்து அடி போற்றுகின்றேனே

இது ஒரு புகைப்பட பத்திரிக்கையில் வெளியான புகைப்படத்தைப் பார்த்து வரையப்பட்டது. பேஸ்டல்கள் எனப்படும் வர்ணக் கட்டிகள் கொண்டு தீட்டப்பட்டது. இப்படத்தில் கற்களின், சிற்பத்தின் நளினமும், ஒளிச் சிதறலும் என்னை வரையத் தூண்டின.

ஆடத் தெரியாத .......... யா மேடை கோணல் ன்னு சொன்னாளாம். பிள்ளையாருக்கு அவனப்பனைப் போல ஆட வராதுங்கிறதால கோணல் மேடையை நீயே போட்டுக் குடுத்துட்டியா அப்படீன்னு ஏற்கனவே ஒரு கமெண்ட் வந்தாச்சு. உங்க கமெண்ட் போடுங்க